آیا شما که صورتتان را
در سایه نقاب غم انگیز زندگی
مخفی نموده اید
گاهی به این حقیقت یأس آور اندیشه می کنید
که زنده های امروزی
چیزی به جز تفاله یک زنده نیستند ؟

گویی که کودکی
در اولین تبسم خود پیر گشته است ...

برچسبها: فروغ فرخزاد, سایه زندگی, نقاب غم انگیز, حقیقت تلخ, زندگی

مارها قورباغه ها را مي خوردند .. و قورباغه ها غمگين بودند .. قورباغه ها به لك لك ها شكايت كردند .. لك لك ها مارها را خوردند .. و قورباغه ها شادمان شدند .. لك لك ها گرسنه ماندند .. و شروع كردند به خوردن قورباغه ها .. قورباغه ها دچار اختلاف ديدگاه شدند .. عده اي از آنها با لك لك ها كنار آمدند .. و عده اي ديگر خواهان باز گشت مارها شدند .. مارها باز گشتند و همپاي لك لك ها شروع به خوردن قورباغه ه

گفت: خیلی میترسم.

گفتم: چرا؟

گفت: چون از ته دل خوشحالم. اینجور خوشحالی ترسناک است.

پرسیدم: آخه چرا؟

جواب داد: وقتی آدم این جور خوشحال باشد سرنوشت آماده است چیزی را از آدم بگیرد.

برچسبها: خالد حسینی, اینجور خوشحالی, ترسناک, سرنوشت, ناشادی

I crossed the oceans of tears

And sacrificed all these hearts

On the altar of you

But these same ghosts will haunt me

Until my last days

One by one risen from their graves

Telling me I'm not worth being forgiven

For the all hearts wide shut

برچسبها: Swallow the Sun, Hearts Wide Shut, Emerelad Forest And the Blackbird, ocean of tears, Doom Metal

مرد به رختخواب میرود، اما خوابش نمیبرد. ملحفه ها را می اندازد. سیگاری روشن میکند. کمی مطالعه میکند. دوباره چراغ را خاموش میکند اما باز نمیتواند بخوابد. ساعت سه صبح بلند میشود، در خانه دوست و همسایه اش را میزند، پیش او درد دل میکند و به او میگوید که نمیتواند بخوابد و خوابش نمی برد. از او راهنمایی میخواهد. دوستش پیشنهاد میکند که قدمی بزند. شاید خسته شود. بعد باید فنجانی جوشانده برگ زیرفون ب

در اتاقی کوچک،

تنها زندگی میکنم،

روزنامه میخوانم،

و در تاریکی،

تنها میخوابم،

در رویای اجتماعات!

برچسبها: چارلز بوکوفسکی, زندگی تنهایی, روزنامه, اتاقی کوچک, ضد اجتماع

We're ruing to the edge of the world
Ruing, ruing away
We're ruing to the edge of the world
I don't know if the world will end today

دارد صدایت می زنم... بشنو صدایم را! بیرون بکش از زندگی و مرگ! پایم را داری کنار شوهرت از بغض می میری شب ها که از درد تو می گیرم کجایم را هر بوسه ات یک قسمت از کابوس هایم شد از ابتدا معلوم بودم انتهایم را در هر خیابان گریه کردم، گریه من را کرد! شاید ببیند شوهر تو اشک هایم را هیچم! ولی دارم عزیزم «هیچ» را از تو مستیم از نوشابه ی مشکی ست یا از تو؟! دارم تلو... دارم تلو... از «نیستی» مستم حالا «دکارت»